anticimenon

^*anticimenon, MLWpl. -a n. (ἀντικειμένον) 1 strictius MLWi. q. contrarium — Gegensatz: MLWOtloh. quaest. 3 p. 65^D nulla rerum qualitas, nisi per -aanticimenona, id est contraria, valet agnosci. 2 latius plur. MLWi. q. liber sententias oppositas sanctae scripturae continens — Buch mit biblischen Widersprüchen (cf. M. Manitius, Gesch. der MLWlat. Liter. des Mittelalt. I. 1911. p. 132sq.): MLWCatal. biblioth. Becker 37,375 liber (Iuliani Toletani), qui appellatur -onanticimenon. 37,518 quaestiones ac responsiones novi ac veteris testamenti et appellatur hoc -onanticimenon, id est contrapositorum (MLWAnselm. Hav. dial. prol. p. 1140^C ἀντικειμένων, id est librum MLWc.). MLWLeo Mars. chron. 1,33 p. 603,3 cuius (Bertharii abbatis) et -onanticimenon de plurimis tam veteris quam novi testamenti questionibus hic habetur. MLWAnselm. Hav. dial. prol. p. 1142^A ea, quae ego in hoc ἀντικειμένων sub dialogo contexui. Ladner