Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
antianus m.
* antianus (anc-, ans-, antr-, anx-, anz- sim. ) , -i m. (ital. anziano, cf. C. Battisti — G. Alessio, Dizion. etim. ital. I. 1950. p. 236 ) 1 magistratus superior (in civitatibus Italiae) — hoher Regierungsbeamter (in italienischen Städten ) : Annal. Ianuens. III p. 49,18 anciani et rectores ipsius societatis . IV p. 26,9 more aliorum capitaneorum fuerunt electi de populo anciani xxxii. Const. II 393,3 sacramentum fidelitatis ... per capitaneum populi et anthianos et senatores ... comune prestabit. Urban. IV. registr. 555,2 p. 538,21 potestati ..., capitaneo, anzianis, consilio et communi Luc…