Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
antharunga st. f.
st. f.; vgl. ae. onhyring. Vgl. Ochs, Beitr. 40, 467 ff. — Graff I, 379.
ant-harunga: nom. sg. Gl 1,28,11 (Pa).
antrunga: nom. sg. Gl 1,28,11 (K); acc. pl. Np Fides 2.
anterunga: nom. sg. Nr 682,15 (3 Hss., 1 Hs. 2, einmal â- -û-, vgl. S. clxxv, 18.19); acc. pl. Nc 803,29 [164,12] (-â).
Nachahmung, Nachbildung: aemulatio Gl 1,28,11 (vorher aemulus, aemulo, aemula); bezogen auf die Schauspielkunst bezeichnet es die Wiedergabe der fremden Stimme: daz man fictis uocibus ketâte representationem Priami . alde Hectoris ... vuanda die antrunga histriones taten ora contorquendo ... Np Fides 2; oder der begleitenden Bewegungen: sie (die Grazien) taten in singenten (den Musen) . mit iro liden . gehelle anterunga dedere etiam consonas gesticulationes . i. motus musicos Nc 803,29 [164,12]; beides kann verstanden werden: pronuntiare dicimus ferrenan sagen .i. preuenire uerba gestu corporis et qualitate uocis. Quid est gestvs? antpara . tatuuichunga . anterunga . uuerbida Nr 682,15.