anomalus

anomalus, -a, -um. (ἀνώμαλος) MLWscript.: ann-: MLWl. 42. ana-: MLWl. 38. MLWform. nom. MLWpl. -es: MLWl. 42. MLWmetr.: ānŏmăl-: MLWl. 48. ănōmăl-: MLWl. 56. I adi.: A gramm. et mus. MLWi. q. a regula discrepans — von der Regel abweichend: MLWAldh. ad Acirc. 116 p. 159,30 ‘faxo’, quod -umanomalum (ana-anamalum MLWvar. l.) est. MLWLup. Ferr. epist. 8 in aliis ... quibuslibet verbis ... -isanomalis. MLWHerm. Augiens. mus. p. 18,4 illam (speciem diapente) -amanomalam fb (i. tritonum FH) esse. remissius MLWi. q. non congruens — nicht regelrecht: MLWGuido Aret. form. 4 p. 90^b habet ... multas antiphonas, que ann-es esse videntur. MLWFrutolf. ton. p. 146 differentiae quotidiano usu a multis usurpatae sunt et usitatae, quo -aeanomalae videntur. B salebrosus — holperig: MLWTransl. Modo. 14 confragosos scopulos et itineris -osanomalos anfractus magis ... reptans quam incedens ... circuibat. II subst.: A masc.: homo iniquus — ungerechter Mensch: MLWCarm. de Quint. 281 hinc contra -usanomalus (sc. praefectus) dixit. B neutr.: 1 quod a regula discrepat — etwas Regelwidriges: a gramm. et rhet.: MLWAldh. ad Acirc. 134 p. 187,1 excipiuntur -aanomala ‘sinistimus’ et ‘dextimus’. MLWMeginh. Fuld. Alex. praef. recta confirmantes, -aanomala corrigentes. b eccl.: MLWErmenr. ad Grim. 4 p. 539,2 si qua sunt in eis (monasteriis) -aanomala, dirigis atque ad statum aequitatis perducis. 2 quod iniquum est — etwas Unrechtes: MLWBenzo ad Heinr. 1,13 p. 603,37 fac (sc. imperator), ut -aanomala vellas. 3 quod naturae contrarium est — etwas Naturwidriges: Rhythm. Schir. 40,4 (MLWZDtAlt. 23 p. 181) Deus fecit hoc -umanomalum, ut esset mortalis ? Baader