animosus

animosus, -a, -um. 1 audax, fortis — mutig, kühn: MLWWipo prov. 61 iuvenis -usanimosus senex fiet gloriosus. MLWgest. 1 p. 12,15 -oanimoso impetu. MLWConstant. Afric. theor. 1,12 p. 3a^r homo non -usanimosus, piger. MLWChron. reg. MLWa. 1152 (rec. I) erat ... vir militari virtute strenuus et, quod regem decuit, valde -usanimosus. MLWFrid. II. Imp. art. ven. 4 p. 99,1 falco erit -ioranimosior ... ad gruem (3 p. 44,3. cf. MLWAlbert. M. animal. 17,5 aves). promptus — entschlossen: MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1080 p. 324,20 cui rex Roudolfus ... occursare -usanimosus ... bello congredi ... destinavit. MLWal. 2 excitatus, iracundus, acer — erregt, aufgebracht, erbittert: MLWEpist. Col. 7 p. 250,6 quos ... ardor -aeanimosae contentionis exanimat. MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1076 p. 286,17 rex ... apud Oppinheim villam ... minax et -usanimosus consedit. MLWa. 1079 p. 321,40 turbidus satis et -usanimosus Heinricus rex. al. irascibilis — reizbar: MLWNotker. Balb. gest. 2,12 p. 73,11 ut omnes debiles -ioresanimosiores sanis esse consueverunt (2,21 p. 91,15). 3 animatus — erfüllt, beseelt: MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1075 p. 278,37 rex autem alia -usanimosus intentione venerat, ea scilicet MLWeqs.