Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
animaequus
animaequus (-meq-) , -a, -um . in schedulis nostris tantum extat compar. praeter l. 19. 1 tranquillus, moderatus, fiducialis — beruhigt, gelassen, zuversichtlich ( cf. Gloss. IV 34, 1 St.-S. -equus animaequus ebinmovtiger): Mirac. Bert. 7 p. 512,26 illi ... non adeo tali nuntio consternati , immo magis -iores animaequus facti. Salom. III. carm. 2,97 -equior animaequior exto. Helm. chron. 67 p. 127,30 -equior animaequior ... ero, si vestra concors mecum fuerit voluntas. al. 2 placatus, propensus — besänftigt, geneigt : Helm. chron. 48 p. 94,27 -equiores animaequiores facti sunt animi obsidentiu…