angustus, -a, -um. I
proprie: A
artus —
eng: 1
strictius MLW
i. q. constrictus —
schmal: MLWAldh. virg. I 4 p. 232,8 -aangusta alvearii vestibula. MLWWett. Gall. 10 valles. MLWRahew. gest. 3,3 p. 168,29 in -isangustis (-iisangustiis
A.B1) locis. MLWArnold. Lub. chron. 5,14 p. 188,44 bycaria quasi ductilia in inferioribus sunt -aangusta. MLWAlbert.
M. animal. 1,349 qui
(musculus) est -usangustus et longus.
al. subst. neutr. plur. MLW
i. q. coartatio —
Enge: MLWWaltharius 692 -aangusta loci solum concurrere soli cogebant.
in imag.: MLWHugeb. Wynneb. 3 ad -amangustam paradisi portam ... ire ([
ex Vulg. Matth. 7,13sq.].
cf. MLWHraban. carm. 11,25 duc ... via populos -aangusta. MLW
al.). MLWWalth. Spir. Christoph. II praef. 118 si sub litore primo -umangustum miratus iter
(i. laborem scriptoris) campestria captas. 2
latius MLW
i. q. restrictus, parvus —
räumlich beschränkt, klein: MLWAldh. virg. I 36 p. 282,10 quis ubertim -oangusto stili textu effari valeat MLW
eqs. MLWWalahfr. carm. 9,3,3 aedis ... nostra est nobis -aangusta duobus. MLWNotker. Balb. gest. 2,12 p. 72, 27 ad cellulam sancti Galli, quę cunctis locis imperii latissimi pauperior visa est et -iorangustior. MLWHrotsv. Mar. 586 -oangusto praesepi
Christi. MLWRuotg. Brun. 3 regni. MLW
al. B
brevis —
kurz: 1
gener.: MLWWandalb. mens. 331 December, arcitenens Phoebum -isangustis cui cursibus effert. MLWAlbert.
M. animal. 1,510 qui ... -isangustis passibus incedunt, inefficaces sunt. 2
de tempore: MLWHeito Wett. 4 in tam -oangusto temporis articulo (
cf. MLWWalahfr. Wett. 270 in -oangusto ... temporis artu). II
translate: A
sollicitus, maestus —
sorgen-, kummervoll:MLW Thietm. chron. 4,55 -aeangustae mentis deliberacione. 6,57 principes -oangusto versant in pectore, quid MLW
eqs. (cf. Verg. georg. 4,83). B
minutus, vilis —
engherzig, unbedeutend: MLWGodesc. Saxo gramm. 1 p. 390,1 qui ... grammaticam -amangustam et artam artem scit. MLWEpist. Meginh. 11 vellem vos ... accisis tantis opibus in -ioremangustiorem personam includi. MLW
subst. masc. MLW
i. q. homo vilis —
unbedeutender Mensch: MLWOtto Frising. chron. 6, 13 p. 273,35 qui post ipsum
(Arnolfum) ... confuse regnarunt, non imperatores et augustos, sed invasores et -osangustos appellare consueverunt.
Humperdinck