Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
angulatus adi.
adi. angulatus , -a, -um . 1 qui angulos habet — einer der Winkel hat : Gerb. geom. 4,3 planae figurae, quas rectis lineis determinari -asque angulatasque esse diximus (5,1. al. Albert. M. eth. 6,2,26 p. 444 b ,31). 2 angulatim flexus — im Winkel gebogen , abgewinkelt : Albert. M. praedicam. 5,8 p. 259 b ,17 -um angulatum esse acuto angulo vel recto vel hebete. metaph. 5,3,1 p. 326 b ,4 sicut terminatum esse est qualitas circa quantitatem dicta, ita -um angulatum esse et ipse angulus. v. et infra p. 647,16. 3 distinctus — eingeteilt : Ordo Farf. ( MGScript. XI p. 547,22) cella novitiorum ... s…