Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
angesihte stn.
1. das ansehen, anschauen. mîn klage diu wær in den himel für gotes angesihte komen Engelh. 5999 u. anm. sîn heilic sêle vür gotes angesihte quam Silv. 520 u. anm. zuo unserm angesihte Reinh. 1139. 1506. vgl. Frl. 413,19. Jerosch. 85. b. Megb. 131,25.
2. angesicht, aussehen. er ersach an sîme anegesihte u. an sîme gelâʒe daʒ er was sînes kindes kint Herb. 17935. sîn antlitze unde sîn angesichte wâren scharf Ludw. 46,32.