Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
anesage sw. M.
anesage , sw. M.
- nhd.
- „Ansager“, Verkünder, Überbringer, Gewährsmann, zuerst etwas gesagt Habender
- Q.:
- Ot (FB ansage), RbRupr, StRRegensb, Kchr (um 1150)
- E.:
- s. anesagen
- W.:
- nhd. (ält.) Ansage, M., „Ansage“, Zeuge, DW2 2, 1257
- L.:
- Lexer 6b (ansage), MWB 1, 267 (anesage), FB 19a (ansage), LexerHW 1, 76 (ansage), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 15a (ansage), LexerN 3, 27 (ansage), DRW