Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
anbegin mnd. st. n.
mnd. st. n.; mhd. anbegin; nhd. anbeginn; mnl. aenbegin.
am-be-ginne: dat. sg. S 362,5/6 (nd. Gl., späte Abschr.).
Anbeginn, Anfang, bez. auf den Anfang der Welt, alles Seins: the sulve godes sune, theter ge was ven a.]