Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
anathematismus m.
anathematismus , -i m. 1 comminatio anathematis (iure canonico sancita), praeceptum anathematizandi — (kanonisch festgelegte) Banndrohung, Bannbestimmung : Radbert. Arsen. 2,3 p. 64,37 timendi sunt tot -i anathematismi sanctorum patrum, qui leguntur ... in sacris canonibus. Hincm. epist. I 136 p. 96,16 non dubium est huic -o anathematismo nuptias Stephani subiacere. Bernold. Const. libell. II 3,19 tres modos -i anathematismi , quos Triburiense concilium nobis prescribit. 2 exsecratio sollemnis — feierliche Verfluchung : Bernold. Const. ver. corp. (ed. J. R. Geiselmann , Bernold v. St. Blasien.…