Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
anascouuo sw. m.
sw. m. — Graff VI, 556 s. v. scau adj.
ana-scouuin: nom. pl. Npgl 87,1.
der jmdn. oder etw. schaut, betrachtet, sich in den Anblick versenkt, der (Gott-) Schauer: sie (die Christi Beispiel Folgenden) sint Israhelitę (gotes a.); vgl. Israhelitae viri videntes deum, Wutz, Onom. 527.