Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
anasag
‚Ansage,(mndd. ansāge; ae. onsagu). – anasagariAWB m.
(auch beschuldigende) Aussage, (das) Zuspre-
chen, Behauptung, enuntiatio, propositio, objec-
tio‘
ja-St., Gl. 2, 136, 14 f.:
‚Ankläger, impugnator‘
(mhd. ansager, vgl. mndd. ansegger; mndl. aen-
segger). S. ana, saga2; -ari. – Ahd. Wb. I, 441;
Schützeichel3 7; Starck-Wells 26.