Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
anagitânî st. f.
st. f. — Graff V, 316.
ana-gi-tani: dat. sg. Gl 2,187,39 (M, 4 Hss., 10.—11. Jh).
das Antun, Zufügen (von Kränkungen oder anderen seelischen Erschütterungen): [quem ... commovere in ipsa contumeliarum] iaculatione [non potuit, Greg., Cura 3,9 p. 45].