Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
anagangôn sw. v.
sw. v. (vgl. Schatz, Germ. S. 379). — Graff IV,105.
ana-gangonnes: inf. gen. Nc 735,20 [68,11].
anfangen: in dero eristun sint kesezen nah selbemo Ioue sine ratkeben ... anagangonnes cot Ianus [vgl. dictus cui consecratum est omne initium, Rem.].