Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ambulator m.
ambulator , -oris m. usu attrib. : l. 62. asturco, (equus) tolutarius, gradarius — Zelter, Paßgänger, Reitpferd, Reittier ( cf. Gloss. IV 32,36 St.-S. celtari. ibid. saepe): Form. Sangall. 1,12 det ... cavallum ... -em ambulatorem cum essedo. Gerh. August. Udalr. I 5 p. 394,4 qui virtutem caballicandi habebant, in cautissimis -bus ambulatoribus pergebant. Ekkeh. IV. cas. 97 in. -em ambulatorem valde decibilem et alacrem. 127 med. -r ambulator ... caput concutiens exultare cepit. Chart. Stir. I 161 a fratribus accepto -e ambulatore . Trad. Augiens. 40 pro ... -e ambulatore x talenta valente. Ps…