Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ambulativus
ambulativus , -a, -um . 1 adi. : a gener. i. q. ad itionem pertinens — Geh- : Albert. M. anim. 1,1,1 p. 118 a ,11 visus non videt sine oculo, neque vis -a ambulativa ambulat sine pedibus. b medic. i. q. vagans, currens — wandernd, laufend : Salern. comp. 7 dolor ... -us ambulativus . Brunus Long. chirurg. 1,14 p. 112 B Galenus ... ulcera corrosiva ignem persicum et formicam -am ambulativam ( cf. Galen. ed. Kühn XIX p. 412,15 μύρμηκος περιπατοῦντος) nominavit. 2,5,3 p. 123 H apostema in cute -um ambulativum ... est formica. 2 subst. fem.: facultas eundi — Gehfähigkeit : Albert. M. veget. 1,64 q…