amarico

amarico, -avi, -atum, -areamaricare. 1 proprie MLWi. q. sapore pontico inficere, insipidum facere — bitter, unschmackhaft machen: MLWOtto Frising. gest. 2,21 p. 126,2 aquae ... humanis usibus deinceps inutiles -anturamaricantur (cf. 2,24 p. 127,5). MLWVita Mariae rhythm. 2513 quibus (pueris) mammas modicum est -ariamaricari necesse, quod abstineant propter hoc amarum. MLWmedial.: MLWAlbert. M. animal. 10,67 si dulcescit saliva eius (mulieris), ipsa concepit masculum, si autem -aturamaricatur, concepit feminam. MLWAlbert. M. (?) animal. quaest. 7,9 p. 176,18 illa, quae primo sunt dulcia, ... postmodum accrescunt et -anturamaricantur. MLWc. sensu detestandi (per MLWcompar.): MLWArno Reichersb. apol. p. 2,14 nec ... quis ... codicem, quasi -antibusamaricantibus ad insuetum cibum dentibus, detestetur. 2 translate MLWi. q. tristem reddere, affligere — (be)trüben, bekümmern:MLW Benzo ad Heinr. 6,4 p. 664,12 corona spinea, qua delusit regem suum -ansamaricans vinea. MLWWibald. epist. 364 p. 493,1 gaudia -vitamaricavit obitus ... domini nostri. MLWConr. Saxo spec. 3 p. 43 ut in vera poenitentia ... -emuramaricemur. MLWal. MLWmedial.: MLWAlbert. M. summ. theol. II 18,118,2 p. 373^a,43 cadit vir in amaritudinem: -aturamaricatur enim in seipso ex timore ..., nihil ... sentiens dulcedinis veri boni (cf. p. 534,66). turbare — stören: MLWChart. Raitenh. 82 p. 86,25 (a. 1218) nolentes ... vexationibus ... sabbati -ariamaricari quietem (MLWChart. Heist. 52 p. 154,23).