Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
altisonus
altisonus -a , -um 1. erhaben, feierlich 2. wohlklingend — 1. elevated, solemn 2. euphonious 1 erhaben, feierlich (in Bezug auf ein Gesangsstück) — elevated, solemn (in relation to a vocal composition) [s.IX] LmL Remig. Aut. 51, 19: ‚coturnatos cantus‘ id est tragicos et altisonos . [s.XV] LmL Eg. Carl. cant. 4, 10: De quo propheta in psalmo: „Sicut aspidis surdae et obturantis aures suas, ne audiet vocem et venefici incantantis sapienter.“ Ne igitur serpens antiquus diabolus superetur, laudes Dei altisonas audire non patitur. 2 wohlklingend (in Bezug auf die Stimme) — euphonious (in relation …