Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
alpinus
alpinus , -a, -um . 1 adi. : a qui montium est — von Gebirgen, Gebirgs- : Anselm. Leod. gest. 73 -a alpina gerens corpora ... Germania. b montuosus — gebirgig, bergig : Dipl. Karoli III . 32 p. 55,11 in -is alpinis ac scopulosis vastorum moncium locis. c in montibus situs, montanus — im Gebirge gelegen, Berg- : Dipl. Otton. II . 192 p. 220,18 in pratis et -is alpinis pascuis ( Dipl. Heinr. IV . 304). d in montanis pascuis confectus — Alm- : Berth. Zwif. chron. 3 p. 152,10 ex alpibus istis ... procurator villae dabit ... vascula ... cum trecentis caseis -is alpinis ( Chart. Sangall. A III app. …