Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
almificus
almificus , -a, -um . I strictius: A mirificus — wundertätig : Vita Arnulfi 20 quit miraculi per hunc -um almificum pontificem ... gestum fuerit ( cf. Hariulf. Arnulf. praef. p. 875,50). Vita Leod. 2,347 ( MGPoet. III p. 33) martyris -i almifici medicantia membra. Mirac. Bonon. 17 ( MGScript. XXX p. 1032,39) confessoris. al. c. sensu creandi: Carm. biblioth. 6,2,17 spiritus -us almificus hic pandit iura rotarum. B salutifer, beneficus — heilbringend, segensreich : Vita Bertin. 18 (MGMer. V p. 765,14) -is almificis eum signis ac virtutibus glorificavit retributor. Hraban. carm. 81,6 Bonifacii o…