Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Allallein
All-allein aləlē:n, –lē·ə.(n) Malm , Monsch , Aach , Jül , Geilk , Heinsb , Kemp ; aləlēt Geilk-Süggerath , aləle·i.nə Eup , aləlē:nts uWupp 1. präd., in der Wend.: et es mer (mech) a. egal, gleich, einerlei, gleichgültig. — 2. Subst. m. a. Gleichgültigkeit gegen alles; Missmut und Verzagtheit; Verzweiflung. Döm es der A. aje Lif Aach , Eup . Der A. üəverkommt öm. Deen es der A. dran Kempld. — b. gleichgültiger Kerl . Du bös ene A. Aach-Walh .