Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
alimentum n.
alimentum , -i n. (?m.: l. 43) script. : aly-: Conc. Merov. p. 51,11. ely-: Pirmin. scar. 29 cod. A. nutrimentum — Nahrung : I de hominibus: A strictius i. q. cibus — Speise : 1 corpor.: Aldh. virg. I 38 p. 288,3 cocturam et assaturam -orum alimentorum . Form. Flav. 42 p. 479,28 -a alimenta aut tegumenta ( Trad. Ratisb. 346 cenobialem -um alimentum et tegumentum . al. cf. Vita Meinw. 194 p. 112,4 tam in -is alimentis quam in vestimentis). Arbeo Emm. 41 ipse (panis) tibi in -um alimentum sufficiat . Hugeb. Wynneb. 7 p. 112,25 cum divinis seuque secularis vitae -is alimentis ( cf. Conc. Karol. 3…