Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
âkustîg adj.
adj., mhd. âkstec. — Graff IV, 515.
a-chvstig-: nom. sg. m. -er S 270,13 (B); nom. pl. m. -e Nb 228,20 [246,34] (â-, -u-).
fehlerhaft, mit Fehlern, Mängeln behaftet; im moralischen Sinn: böse, lasterhaft: achvstiger fvntaner si ... vitiosus inventus fuerit S 270,13. (im Gottesreich werden) noh âchustige uuesen âne uueuuun. noh tugedhafte âne iro lon nec sine poena ... esse vitia Nb 228,20 [246,34].