Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
affoltrîn adj.
adj., schweiz. affolterin, vgl. Schweiz. Id. 1,106. — Graff I, 175.
affoltr-: nom. sg. n. -en Gl 3,388,58 (Jd); dat. pl. -inen, -inin 1,439,40. 41 (M, 10. 12. Jh.); affaltirinen: dass. 430,46 (Zwiefalten 12. Jh.). 432,33 (Sg 299, -e). — afiltrinan: dat. pl. Gl 1,431,55 (10. Jh.). — aphol-trinen: dat. pl. Gl 1,439, 38/39. 40 (M, 2 Hss., 10. 11. Jh., vgl. 5,92,10). — haflaltrinin: dat. pl. Gl 1, 439,42 (M, 11./12. Jh.); uoldrin: dass. 43 (M, clm 22 201).
aus Apfelbaumholz: waltowahson ł sumirlaton. astalohten stabon ł affaltirinen [pater meus cecidit vos flagellis, ego autem caedam vos] scorpionibus [3. Reg. 12,11] Gl 1,430,46. 431,55. 432,33. 439,38/39. malinum 3,388,58.