affectivus

affectivus, -a, -um. 1 vim afferens, movens — Einfluß ausübend, bewegend: MLWAlbert. M. cael. hier. 7,1 p. 159^b,39 est tamen speculatio minus digna affectione, in qua perficitur motus intellectus -iaffectivi. p. 160^a,2 visio illa (sc. summi boni) ... non est pure speculativa, sed -aaffectiva. p. 160^a,25 de potentia -aaffectiva sive motiva. MLWherm. 1,2,1 p. 382^a,8 imago significationis potest esse -aaffectiva et movens ad immutationem MLWeqs. MLWeth. 10,3,1 p. 635^b,9 intellectum -umaffectivum et practicum. MLWnat. anim. 2,14 p. 39,79 de parte ... animae, quae vult et operatur, quae pars -aaffectiva vocatur. MLWc. gen.: MLWRup. Tuit. off. 8,8 p. 224^D scripturarum ... intelligentia lamentorum sive luctus causa est -aaffectiva. 2 in mente exsistens — im Geist vorhanden: MLWRup. Tuit. spir. 1,3 p. 1573^C filium verbum patris dicimus ..., non utique verbum -umaffectivum ..., sed substantiale verbum. 3 studiosus — angelegentlich:MLW Chart. Austr. sup. III 556 p. 517,17 (a. 1280) precibus -isaffectivis. 4 a ad passionem pertinens — die Empfindung betreffend: MLWAlbert. M. animal. 11,87 sua -aaffectiva cognitio ignobilis est ..., eo quod ipse non concipit res ... sine turpitudine affectus. MLWConr. Saxo spec. 12 p. 167,10 duae vires animae, videlicet intellectiva ... et -aaffectiva, quae sequitur per dilectionem. b devotus — liebevoll: Vita Macar. 30 (MLWMGScript. XV p. 617,30) exceptus ... -aaffectiva veneratione fidelium. MLWChart. Turic. XIII 1710^a flagrantiam suarum orationum ... -amaffectivam.