Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
affabilis
affabilis , -e . 1 comis, liberalis, amicus — leutselig, wohlwollend, freundlich : a de hominibus: Cand. Fuld. Eigil. I 11 benignus infirmis, propitius delinquentibus, -is affabilis fratribus . Hrotsv. Pafn. 2,5 mulierem ... omnibus amabilem, omnibus -em affabilem . Widuk. gest. 2,7 -is affabilis mediocribus rex. Dipl. Otton. III . 390 p. 821,19 nostrę ... iuventutis tam -is affabilis multimode literationis informator. Otto Frising. chron. 6,5 p. 267,26 gratiosa ... quocumque venerit et -is affabilis Nortmannorum gens. Albert. M. anim. 2,3,4 p. 237 b ,20 esse ... delectabilem in convictu et -e…