aeolius

aeolius (iolius) -i m. das Äolische, die äolische Transpositionsskala (im griechischen System der τόνοι) — Aeolian, the aeolian transposition (in the Greek system of τόνοι) [s.V] LmLMart. Cap. 9, 935: Tropi vero sunt quindecim, sed principales quinque, quibus bini cohaerent: id est Lydius, ... secundus Iastius, .... item Aeolius cum Hypoaeolio et Hyperaeolio; quartus Phrygius ... quintus Dorius (inde LmLFr. Gafur. theor. 5, 8: Tertium Iolium, cui coherent Hypoeolius et Hypereolius). [s.VI] LmLCassiod. var. 2, 40, 4: Dorius ... Phrygius ... Aeolius animi tempestates tranquillat somnumque iam placatis attribuit. ... Iastius ... Lydius ... (inde LmLFr. Gafur. theor. 5, 8). LmLCassiod. inst. 2, 5, 8: Toni vero sunt quindecim: hypodorius, hypoiastius, hypophrygius, hypoaeolius, hypolydius, dorius, iastius, phrygius, aeolius, lydius, hyperdorius, hyperiastius, hyperphrygius, hyperaeolius, hyperlydius (inde LmLWalt. Odingt. 3, 9, 9: Quindecim dicunt esse modos ...). ibid.: Aeolius phrygium hemitonio, iastium tono, dorium tono semis, hypolydium duobus tonis, hypoaeolium duobus semis tonis ... praecedens. ibid. al. (inde LmLAurelian. 6, 37 sqq.) [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 498,2: Lydius dicitur, quia Lydii eo utuntur. Yastius, quia eo Eones utuntur. Eolius, quia Eoles (inde LmLRemig. Aut. 498, 3). [s.X] LmLOdo Aret. I p. 249b: Tertia igitur differentia tonus Aeolius semitonius, et authentus deuterus (sim. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. ex errore, ut videtur; cf. LmLGombosi, Tonartenlehre II p. 26). [s.XIV] LmLAnon. Ellsworth 4 p. 222, 2: Ambrosius, penthacordum considerans, 5 tonos compilavit; ab Ignacio dorium, frigium, et lidium communicans, eolium et iastium composuit (sequitur descriptio; cf. LmLEllsworth, Manuscript p. 221 adnot.). [s.XV] LmLFr. Gafur. theor. 1, 1: Nam Terpander ipse primus cytharedicas regulas ac modulos tum Boetium et Eolium, tum Trocheum et Acutum, tum Cepionem et Terpandrium appellavit [](cf. Plutarchus, De musica 4 (1132 D)).