Eintrag · Mittellateinisches Wb.
adverbialiter adv.
adv. adverbialiter . 1 a formā adverbii — in Form eines Adverbs : MLW Ps. Odo Clun. abac. p. 298 a quod -r adverbialiter pronuntiasti ( MLW sc. ‘ semel ’ ), denominationem esse intelligas. MLW Mathem . var. Bubnov p. 289,9 dico autem denominationem factam -r adverbialiter pronunciationem, ut ‘milies’ milia. Anon. algor. Salem . p. 3,13 repetatur denominatio millenorum in ultimo pluraliter, in penultimo singulariter, in reliquis -r adverbialiter . MLW al. b modo adverbii — nach Art eines Adverbs : MLW Albert. M. sent. 1,21,3 p. 560 b ,16 nisi ly ‘solus’ tantum valeat quantum ‘solum ’ -r adverbi…