Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
adverbialis
adverbialis , -e . 1 adi.: ad adverbium pertinens — adverbial : a natura adverbii praeditus — ein Adverb seiend : Gloss. med. cod. Trev. p. 146,23 -es adverbiales numeri ut ‘semel, bis, ter’. Albert. M. summ. theol. I 16,64 p. 658 a ,9 -is adverbialis determinatio ‘aequaliter’. b ex adverbio ductus — vom Adverb abgeleitet : Albert. M. herm. 2,2,2 p. 443 a , 1 sive accipiantur cum modo nominali sive cum modo -i adverbiali affirmationes et negationes. top. 2,2,5 p. 321 b ,45 casus ..., inflexio -is adverbialis a principali descendens. p. 322 a ,41 casus autem per inflexionem venit in adverbium, …