Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
adolescentula f.
adolescentula (adu-) , -ae f. form. abl. pl. -abus: l. 72. iuvencula — Mädchen, junge Frau : Ionas Bob. Columb. 2,16 capit. de Domma et duabus adu-abus adulescentulabus ( syn. p. 267,5 infantulae) . Leg. Wisig. 3,1,4 p. 125,8 infantibus adu-as adulescentulas disponsationis copula iungunt. Capit. reg. Franc. 252,24 b -a adolescentula vel adolescens ( fort. huc spectat: Trad. Weiss. app. I I 8 p. 331,11 de adolescentibus et de -is adolescentulis utriusque sexus). Chart. Westph. II 252 p. 40,35 domum -a adolescentula quędam ... resignavit. Trad. Teg. 370 ingenuę -ę adolescentulę ... tradiderunt s…