Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
administer m.
administer (amm-) , -i m. 1 famulus, fautor, satelles — Gehilfe, Förderer, Helfershelfer : a in bonam partem: Transl. Pus. 8 auctor et -r administer factus est condendo pignora sacra. b in malam partem: Epist. Hann. 91 p. 159,5 perturbatori ... ipsius ecclesię Turonensis ac pro eo ... cum Iosfrido comite et -is administris vecordię ipsius excommunicato. Sigeb. Gembl. apol. 2 ( MG Lib. Lit. II p. 438,37) laicos ..., quibus amm-is amministris tam ordinata agi placuit capitula. Lamb. Hersf. annal. a. 1059 p. 76,26 exactor atque -r administer huius calumniae vehementissimus. 2 administrator — Verw…