Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Adelpütt
Adelpütt Aalpütt, Aderpütt f Jauchepfütze, s. Latend. in Fromm. Mdaa. 5, 375; Mi 1 a ; Jac. 1, 122; literarisch belegt bei Camm. Vadd. 55 und Ast. 27; im Knabenreim: ich taufe dich mit Adelpütt, du büst nicks wiert, du büst nicks nütt Wi; als Nachbarspott: Harms an de Adelpütt Ro Elm ; im Wortspiel: in Schö Rox erhielt ein Bauer, der in die Adelpütt gefallen war, den Spitznamen Eddelmann; in Rdaa.: dee rückt, as hadd hei in de Aalpütt lägen Sta User ; vom Jähzornigen: dee is in Wut, as Korl Boors, löppt up Söcken dörch de Adelpütt Wa; zum schmutzigen Knaben: hest wol de Adelpütt utrüümt Wa; vo…