Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
acolythus m.
acolythus (-ith-, -it-) , -i m. ( ἀκόλουθος) script. : acc-: l. 62. adde Angilb. inst. 7 p. 300,2. Chart. Merseb. 110. al. ach-: p. 120,38. adde Marian. chron. a. Chr. 309. -let-: Ordo Rom. 17,38. nom. plur. -e: Chart. episc. Hild. I 422 p. 410,7. metr. : acc-: Carm. Cenom. 7,92. āc-: l. 67. -ō-: Amarc. serm. 3,957. -ĭ-: l. 67. I minister ecclesiae gradum (fere quartum) ordinum minorum obtinens — Akolyth : A gener.: 1 de definitione et hierarchia ( cf. Snijders, Sacris Erudiri 9.1957. p. 163sqq.): Lex Baiuv. 1,8 ministros ecclesiae, id est subdiaconum, lectorem, exorcistam, -itum acolitum ( ac…