Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
accumbo
accumbo (adc-) , -cubui , -ere accumbere . occ- (var. l. ): l. 21sq. 1 recumbere, se prosternere — sich niederlassen, sich niederwerfen : Waltharius 905 genibus tellure refixis belliger -uit accumbuit . Hrotsv. Gong. 217 se tandem mensa applicat apposita; -unt accumbunt pariter Franci. Adalb. Magd. chron. a. 942 regis ... pedibus -uit accumbuit . Vita Virg. Salisb. II 12 p. 92 b ,4 Virgilii tumbae -uerat accumbuerat . al. c. sensu occumbendi: Vita Gang. I praef. (MGMer. VII p. 156,18) plurimis ... in necem -entibus accumbentibus ( occ- occumbentibus var. l. ). 2 iacere — liegen : Beda hist. ec…