Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
accubito
accubito , -atum , -are accubitare . depon. : l. 28. 1 cubare (cenando , quiescendo, coeundo) — liegen (bei Tische), schlafen, beiwohnen : Alcuin. carm. 71,1,16 virgo supra pectus Christi -are accubitare Iohannes in caena meruit. Ekkeh. IV. pict. Mog. 184 igneque maiori cupit Iacob -are accubitare minori. Vita Karoli M. 2,8 p. 51,29 rex in pulvillo suo -tus accubitatus psalmos cantare inchoavit. Chron. Laet. 12 p. 501,1 dum super archam -ans accubitans reclinaret. Asinarius 374 formosum cernit -are accubitare virum. latius i. q. deverti — einkehren : Lamb. Leod. Matth. I 51 quicumque meis lari…