Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
acceptivus
* acceptivus , -a, -um . accipiens, ad acceptionem aptus — empfangend, aufnahmefähig : 1 de hominibus: Albert. M. eth. 4,1,1 p. 273 a ,30 etiamsi liberalis secundum aliquid sit -us acceptivus . 4,1,4 p. 279 b ,10 ex intentione nec -us acceptivus est nec custoditivus pecuniae liberalis. subst. : Albert. M. eth. 4,1,7 p. 284 a ,1 dativos et non -os acceptivos cito ... derelinquunt substantiae . 2 de rebus: Albert. M. sent. 1,2,17 p. 73 b ,49 potest accipi sensus pro virtute -a acceptiva vel cognitiva sensibilium. cael. 2,1,4 p. 129 a , 15 sensus naturales vocat Isaac virtutes -as acceptivas alim…