Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
abiectio f.
1. abiectio (-ccio) , -onis f. 1 actio proiciendi — das Hin-, Wegwerfen : a strictius: Vinc. Prag. annal. a. 1158 p. 671,31 imperator ... per sue -em abiectionem ( ob- obiectionem pars edd. ) cerothece ... eos publice in suum bannum mittit. Albert. M. animal. 7,90 per vetustae pellis -em abiectionem ( cf. Albert. M. [?] animal. quaest. 2,9/12 p. 114,63 cornuum ). pass. i. q. actio decidendi — das Herabfallen : Albert. M. veget. 1,133 illae (partes plantae) sunt corpora quaedam cadentia a re aliqua , quae est causa suae -is abiectionis . b latius i. q. depositio, renuntiatio — das Ablegen, Verz…