Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
abanemanto adv.
adv.; vgl. mhd. abenemende part.-adj. (vgl. Findebuch S. 2). — Graff II,1063 s. v. abaneman.
aba-nemend-: -o Np 45,10 (Ausg. K.-T getrennt geschr.); -a Npw 9 (getrennt geschr.).
etw. beendend, mit abstr. Akk.: uuieo tuot er diu? abanemendo dia uuiga . unz ze ende dero erdo auferens bella usque ad fines terrae NpNpw 45,10 (= Npw 9).