Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
ëbenstarc Adj.
2 ‘von angemessener Kraft’
1 ‘gleich stark’ hab dîn valschen gougelbühsen dâ, / wær ich dir ebenstarc, ich slüeges an daz houbet dîn Walth 38,6 2 ‘von angemessener Kraft’ ebenstarc und vollenhôch / was ez [das Pferd] zu mâze wol dem man HvFreibTr 1644
MWB 1 1478,16; Bearbeiter: Runow