Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Tavernier
Tavernier, Taverniere, m.
-
so wat manne, die tavernier es, die dranc vercoopt, hi moet hebben eenen stoop ende een vierendeel ende eene pinteum 1250 AardenburgRbr. 114 Faksimile
-
elc tavernier mach recht nemen van haerre taverne, al over al sonder ghenachteMitte 14. Jh. CoutAnvers I 20 Faksimile
-
papen ende clercken, die daghelijcx comenschap doen of taverne houden, die zullen alsulc recht nemen ende gheven, als coopmans ende taverniers doen1401 Fruin,Dordrecht I 61 Faksimile
-
so en sall geyn tavernyerre, wanne hee eyn stucke wynss zo zappen upgedain hait, van dem stůcke wynss vůr eyn andert varen, datselve en sy zierst uss1407 KölnAkten II 159 Faksimile
-
een ambochtsman of een tavernyerre die soude inlegghen in sijns selfs herberge ... ende dat inlegghen sal dueren viertien dage; ende en moghen sy binnen dien viertien daghen niet overeencomen, zo sullen zy nochtant bliven inlegghende achte daghe dairna1413 AmsterdamRbr. 5 Faksimile
-
willent unse heren, an wilchen taverneyrre sij verdoichte, dat hie me gegeven hette den wijnknappen off underkoufferen dan yn yren reichten gesatten loyn1427 KölnAkten II 245 Faksimile