Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nemâri st. m.
st. m., mhd. nemer, nhd. nehmer; mnd. nēmer, mnl. nemer(e); afries. -nimer (in dēl-, ūt-). — Graff II,1074.
nemare: nom. PL. Gl 2,540,4. 554,53.
nemeri: nom. sg. Gl 2,21,29 (Wien 969, Hs. 9. Jh.).
Räuber: ther razo nemeri [conditor a summo quos Christus servat Olimpo, pastor ovile tuens, ne possit] rabula raptor [regales vastans caulas bis dicere puppup, Aldh., De virg. Praef. 19] Gl 2,21,29. nemare farare [adsunt et illic (in den Tempeln der falschen Götter) spiritus, sunt sed magistri criminum, vestrae et salutis] aucupes (Glossen: venatores, vel captores, vgl. PL 60) [vagi, inpotentes, sordidi, Prud., P. Vinc. (V) 79] 540,4. 554,53.
Vgl. -nemâri.