Eintrag · Mittellateinisches Wb.
- Anchors
- 2 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 0
adi. attitulatus, -a, -um. 1 signatus — gekennzeichnet, signiert: MLWLamb. Hersf. inst. p. 348,36 abbas ... transmisit ... copiam librorum suo nomine ob monimentum sui -orumattitulatorum. 2 titulum possidens, competens, adiunctus — die Stelle innehabend, zuständig, dazugehörig (cf. V. Fuchs, Der Ordinationstitel. 1930. p. 10): MLWDipl. Heinr. II. 269 cui (ecclesiae) ipse (episcopus) pastorali cura -usattitulatus presideret. MLWGodesc. Aquens. opusc. 4,1 cui (ecclesiae) specialiter -tiattitulati sumus. MLWVita Berth. Garst. 42 ad quam (lavationem) ad-um praeveniebat sacerdotem. 3 tributus, dedicatus — gewidmet, geweiht: MLWCarm. Cent. 136,1 est domus haec Christi peregrinis ad-a. MLWDipl. Karoli III. 192 loca divino cultui -aattitulata. MLWDipl. Heinr. III. 312 cum ecclesia sancto Marcello -aattitulata. MLWDipl. Heinr. IV. 458 in Aquensi aecclesia specialiter suo (sc. Mariae) nomini -aattitulata (338 p. 446,19. 473 p. 643,28. MLWConr. Eberb. exord. 1,15 p. 1011D cuius sancto nomini sp. ordo noster -usattitulatus est). MLWChart. Mog. A 578 p. 495,3 monasterium ... monasticę conversationi ... -umattitulatum. MLWPs. Adalb. Bamb. Heinr. 1,6 episcoptum ... martiro Georgio ad-um. MLWal. remissius: MLWOtloh. doctr. 13 p. 273D genus hoc hominum (sc. clericorum) sublimius -umattitulatum. 4 subditus — unterstellt: MLWDipl. Heinr. IV. 403 p. 534,10 cui (monasterio) -usattitulatus est ad defensionem locus. MLWChart. Austr. sup. II 189 p. 282,35 ecclesia Richerispergensis ... ex ecclesiastico regimine ad-a est ecclesię nostrę. 5 assignatus, pertinens — zugewiesen, gehörig: MLWChart. Rhen. inf. I 105 p. 61,5 (a. 962; MLWspur.?) cum ecclesia et sibi -aattitulata decimatione. MLWLamb. Hersf. annal. MLWa. 1073 p. 143,17 quibus (ecclesiis) antiquitus -aeattitulatae fuissent decimae. MLWChart. Basil. C I 120 heredes ... ius ipsis -umattitulatum possideant.
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
—
Lateinattitulatussubst. m.
Mittellateinisches Wb. · +1 Parallelbeleg
subst. attitulatus , -i m. qui adiunctus est — ein Angehöriger : Const. I 425,16 (a. 1085) omnes sacris ordinibus ad-i p…
Verweisungsnetz
2 Knoten, 0 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Filter:
Sackgasse 2
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit attitulatus
0 Bildungen · 0 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
Keine Komposita gefunden — attitulatus kommt in keinem anderen Lemma als Erst- oder Zweitglied vor.
Zitieren als…
- APA
-
Cotta, M. (2026). „attitulatus". In lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern. Abgerufen am 10. May 2026, von https://lautwandel.de/lemma/attitulatus/mlw?formid=A06524
- MLA
-
Cotta, Marcel. „attitulatus". lautwandel.de, 2026, https://lautwandel.de/lemma/attitulatus/mlw?formid=A06524. Abgerufen 10. May 2026.
- Chicago
-
Cotta, Marcel. „attitulatus". lautwandel.de. Zugegriffen 10. May 2026. https://lautwandel.de/lemma/attitulatus/mlw?formid=A06524.
- BibTeX
-
@misc{lautwandel_attitulatus_2026, author = {Cotta, Marcel}, title = {„attitulatus"}, year = {2026}, howpublished = {lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern}, url = {https://lautwandel.de/lemma/attitulatus/mlw?formid=A06524}, urldate = {2026-05-10}, }